Seyit Ateş, 1986 yılında Gaziosmanpaşa’da yaşadığını belirttiği siyasi süreci ve aradan geçen 40 yılın ardından geçmişe yönelik değerlendirmelerini “Etme Bulma Dünyası” başlıklı yazısında anlattı. Ateş, siyasi mücadelede vicdanın önemine dikkat çekerek, “Bir seçimi kaybetmek, her zaman kaybeden olmak değildir” ifadelerini kullandı.
Seyit Ateş, yazısında 1986 yılında Gaziosmanpaşa’da gerçekleştirilen Anavatan Partisi ilçe kongresinde ilçe başkan adayı olarak yarıştığını belirtti.
O dönemde siyasi mücadelenin bugüne kıyasla daha farklı bir atmosferde yürütüldüğünü ifade eden Ateş, kongre günü kendisinin beklemediği bir gelişmeyle karşılaştığını aktardı.
Ateş’in anlatımına göre, kongre öncesinde mevcut ve seçilmiş delegeler arasından 60 kişinin listeden çıkarıldığını, bunun yerine ilçede yaşamadığını ve bölgenin siyasi ve sosyal yapısını bilmediğini belirttiği 60 kişinin delege yapıldığını öne sürdü.
Ateş, söz konusu organizasyonun başında bugün İstanbul’daki ilçelerden birinde AK Parti’den belediye başkanı olarak görev yapan bir ismin bulunduğunu iddia etti.
Yaşanan gelişmelerin ardından kongre seçimini 13 oy farkla kaybettiğini ifade eden Ateş, aradan geçen yıllara rağmen bu olayın hafızasında yerini koruduğunu söyledi.
Ateş, yazısında, “Belki 13 oy küçük bir rakamdı. Ama insanın siyasi hayatında bazen 13 oy, 13 yıldan daha ağır bir hatıra bırakıyor” ifadelerine yer verdi.
Ateş, kongre sürecinde dönemin ilçe emniyet müdürünün kendisini gece saatlerinde telefonla aradığını ve yaşanan durumdan haberdar olduğunu söylediğini aktardı.
Kendisinin bir şikâyet dilekçesi vermesi halinde güvenlik güçlerinin söz konusu kişiler hakkında işlem yapabileceğinin kendisine ifade edildiğini belirten Ateş, buna rağmen şikâyetçi olmamayı tercih ettiğini anlattı.
Ateş, kararının gerekçesini ise şu sözlerle açıkladı:
“Bir İslami grubu şikâyet etmek bana yakışmaz.”
Seyit Ateş, geriye dönüp baktığında 1986 yılında verdiği kararın hâlâ zihninde önemli bir yer tuttuğunu belirtti.
Kongreyi kaybetmesine rağmen vicdanından taviz vermediğine inandığını ifade eden Ateş, siyasette kazanmak uğruna her yolun tercih edilmemesi gerektiğini savundu.
Ateş, “Ben o gün vicdanımı tercih ettim. Belki siyaseten kaybettim ama vicdanen kazanmış olduğumu düşündüm” değerlendirmesinde bulundu.
Aradan yaklaşık 40 yıl geçtiğini hatırlatan Ateş, insanların, partilerin ve siyasi dengelerin değişebileceğini ancak geçmişte yaşananların insan hafızasında iz bırakmaya devam ettiğini ifade etti.
Ateş, geçmişte yaşanan olayların yıllar sonra farklı koşullarda yeniden hatırlanabileceğini belirterek, insanın yaptığı tercihlerle zaman içerisinde yeniden yüzleşebileceğini söyledi.
Yazısında 1986 kongresini, 60 kişilik delege değişikliği iddiasını ve kendisine ulaştırıldığını belirttiği emniyet müdürü görüşmesini tekrar hatırlatan Ateş, aradan geçen yıllara rağmen “Acaba şikâyet etmeli miydim?” sorusunun zihninde kaldığını ifade etti.
Seyit Ateş, siyasette başarı ve başarısızlığın yalnızca seçim sonuçlarıyla değerlendirilmemesi gerektiğini belirterek, vicdanın ve kişisel değerlerin önemine vurgu yaptı.
Ateş, yazısında şu değerlendirmeyi yaptı:
“Bir seçimi kaybetmek, her zaman kaybeden olmak değildir. Belki 13 oyla kongreyi kaybettim. Ama vicdanımı kaybetmemişim.”
Siyasi makamların ve parti dengelerinin zaman içerisinde değişebileceğini belirten Ateş, insanın kendi vicdanıyla yaptığı hesaplaşmanın ise değişmediğini dile getirdi.
Yazısının merkezine “Etme Bulma Dünyası” ifadesini yerleştiren Seyit Ateş, geçmişte yapılan tercihlerin ve yaşanan olayların zaman içerisinde farklı biçimlerde yeniden karşılık bulabileceği görüşünü dile getirdi.
Ateş, “Bazı zaferlerin bedeli olduğu gibi, bazı yenilgilerin ise şerefi vardır” sözleriyle siyasi hayatındaki bu anıyı değerlendirdi.
Yazısını geçmişle hesaplaşma ve vicdan vurgusuyla tamamlayan Ateş, “Makamlar değişir, insanın kendi vicdanıyla yaptığı hesaplaşma değişmez. Ve bazı hesaplar vardır ki, kırk yıl geçse de kapanmaz” ifadelerini kullandı.
İhbar Hattı
0850 302 71 73
